Przyjrzyj się dokładnie powyższej animacji. Ukazuje ona mechanizm działania chambonu, który właściwie zapięty, zaczyna wywierać ucisk na potylicę oraz kąciki pyska, skłaniając konia do opuszczenia głowy i poszukiwania balansu przy wydłużonej szyi i rozciągniętych mięśniach grzbietu.
   Właściwie zapięty chambon powinien wywołać nieprzyjemne dla konia bodźce w momencie, gdy zadziera on głowę na tyle, że nos zostaje uniesiony powyżej poziomu stawu ramiennego. Gdy koń opuszcza głowę ucisk słabnie, a po uzyskaniu pożądanej postawy całkowicie ustaje.
   Chambon nie ogranicza ruchów wydłużających szyję i nie wpisuje w żadną sztywną formę, wskazuje jedynie drogę ku dołowi, przez co zachęca konia do samodzielnego poszukiwania najkorzystniejszej, w pełni rozluźnionej i zbalansowanej postawy.

   Główną wadą chambonu jest zupełny brak ograniczenia bocznej ruchomości szyi i głowy. Może to sprzyjać zbytniemu wygięciu, wypadaniu łopatką na zewnątrz i w rezultacie upośledzeniu pracy tylnych kończyn, które przestają kroczyć dokładnie pod środek ciężkości. Poza tym niekorzystne jest całkowite przerwanie kontaktu z pyskiem konia, w momencie, gdy opuści on już głowę- podczas późniejszej pracy ujeźdżeniowej jeździec dąży do utrzymywania stałego kontaktu na wodzy. Trzecim negatywnym zjawiskiem jest fakt pociągnięcia wędzidła ku górze, które również nigdy nie zachodzi podczas pracy pod jeźdźcem.

   Niektóre konie są bardzo wrażliwe na ucisk kącików pyska, wywołany przez ciągnięte ku górze wędzidło i w efekcie zaczynają jeszcze gwałtowniej zadzierać głowę, a gdy to nie przynosi wyswobodzenia od nieprzyjemnych bodźców lecz je wzmaga, nierzadko wpadają w panikę. Chambon może zacząć być dopiero gdy koń opanował już swobodną pracę na lonży. Jakikolwiek brak równowagi, czy utrzymywania stałego rytmu skutkować będzie zbyt częstymi, silnymi i "niezasłużonymi" bodźcami ucisku, zakłucając korzystne działanie chambonu i zniechęcając do dalszej pracy. Do każdej wodzy pomocniczej należy przyzwyczajać powoli, stopniowo zmniejszając ich długość. Jeśli jednak mimo delikatnych prób zastosowania chambonu, okazuje się on dla konia zbyt dużym wyzwaniem, alternatywą może być wydłużacz szyi.

Chambon nie jest środkiem przynoszącym szybkie efekty, ale jest bardzo skuteczny przy rozwijaniu mięśni grzbietu, wzmacnianiu górnej linii ciała i wypracowywaniu równowagi zwłaszcza u młodych koni. Nie należy przy tym zapominać, iż działa on jedynie na przednią część ciała, a sukces w kształtowaniu sylwetki i zdolności ruchowych konia wynika z zaangażowania całego aparatu ruchu. Konieczna jest właściwa praca tylnych kończyn, podstawienie zadu i szereg innych elementów, które wymagają treningu ujeżdżeniowego jedynie wspieranego działaniem patentów. Chambon powinien być więc używany jedynie przez osoby, które potrafią wyegzekwować od konia właściwą postawę przy użyciu pozostałych pomocy do lonżowania, a nie polegają jedynie na mechaniźmie patentów.

CSJ poleca: