CHODY KONIA
STĘP
Stęp jest najwolniejszym z chodów podstawowych. Jest chodem 4-taktowym bez fazy lotu, co oznacza, iż słychać 4 wyraźne uderzenia kopyt o ziemię, następujące w jednakowych odstępach czasu. Zawsze też przynajmniej 2 (lub 3) kończyny pozostają w kontakcie z podłożem.
Kolejność stawiania nóg w ruchu leteralnym (jednoczesnym uniesieniu kończyn po tej samej stronie) przebiega następująco: lewa tylna, lewa przednia, prawa tylna, prawa przednia.
Stępem potrafi poruszać się każdy koń, nie zawsze jednak jest to czysty, regularny i energiczny ruch. Perfekcyjny stęp, w którym dużą rolę odgrywa praca szyji i głowy, wynika raczej z cech wrodzonych i nie daje się znacząco korygować w treningu. Dlatego też przy zakupie konia ujeżdżeniowgo należy szczególną uwagę zwrócić na jego perdyspozcje do harmonijnego i dynamicznego stępa.
W zależności od zebrania i długości wykroku wyróżniamy:
Stęp zebrany: gdy ślady tylnych kopyt nie dosięgają bądź ewentualnie zachodzą na ślady kopyt przednich. Kończyny pracują przy tym energicznie. Koń jest zebrany, szyja uniesioną i wygięta, a jeździec utrzymuje wyraźny kontakt z pyskiem konia.
Stęp pośredni: wymaga, by ślady kończyn tylnych przekraczały ślady kopyt przednich. Sylwetka konia wydłuża się, nie powoduje to jednak pośpiechu w ruchu. Koń kroczy spokojnie, równo i zachowuje stałe tempo. Jeździec utrzymuje lekki kontakt z pyskiem konia.
Stęp wyciągnięty: kończyny tylne powinny wyraźnie przektaczać ślady kończyn przednich, krok jest znacznie wydłużony, ale rytm pozostaje niezmieniony. Jeździec powinien zwolnić wodze na tyle, by umożliwić rozciągnięcie sylwetki, zagarnianie większej przestrzeni przy każdym kroku oraz wahadłowe ruchy szyji i głowy, gwarantujące właściwe przenoszecie środka ciężkości.
W związku z powyższym, rozróżnić możemy:
stęp na wodzy
stęp na długiej wodzy
oraz stęp swobodny, na rzuconej wodzy, pozwalający na swobodne wyciągnięcie i opuszczenie szyji i głowy.
CSJ poleca:
|