Rozczyszczanie kopyt jest podstawową czynnością. Zabieg ten polega na ścinaniu nadmiernie wyrośniętego rogu kopytowego połączonym z ewentualną korektą nieprawidłowego kształtu puszki kopytowej. Przy rozczyszczaniu trzeba uwzględnić czy koń będzie podkuwany.

  Zabieg te powinien być wykonywany co 4-6 tygodni. W zimie kiedy koń ma mniej ruchu, kopyto wolniej się ściera. Rozczyszczanie powinno się przeprowadzać co 4 tygodnie natomiast w lecie można przedłużyć do 6 tygodni. Częste ścinanie lub tarnikowanie kopyta jest bezpieczniejsze dla całej kończyny konia, niż radykalna interwencja w stanach zaniedbania. Używanie tarnika jest zawsze bardziej wskazane niż noża. Generalna zasadą powinno być posługiwanie się nożem z umiarkowaniem.

  Bardzo ważne jest zachowanie kolejności postępowania podczas rozczyszczania kopyt. Pierwszą czynnością jest dokładne obejrzenie kopyta z przodu, tyłu i boku oraz części przyziemnej oraz określenie stopnia ewentualnych nieprawidłowości w zakresie równowagi kopyta, postawy kończyn konia, i skatowania osi pęcinowo-kopytowej. Następnie należy się przyjrzeć koniowi w ruchu, zwracając uwagę na to, w jakim stopniu nieprawidłowości chodów wpływają na kształt i stan kopyta. Najważniejszą zasadą jest dążenie do zachowania lub uzyskania właściwego przebiegu osi pęcinowo-kopytowej. Prawidłowy przebieg osi oznacza, że nie jest ona załamana patrząc z przodu lub z tyłu raz z boku. Oś kopyta powinna być przedłużeniem osi pęciny.

  Poprawne ustawienie osi pęcinowo-kopytowej względem podłoża zależy od postawy kończyny – inne jest u konia o postawie prawidłowej, a inne przy postawie wadliwej. Idealny kąt osi pęcinowo-kopytowej z podłożem u koni o postawie prawidłowej (około 500 w kończynie przedniej i około 550 w kończynie tylnej oglądanej z boku, oraz 900 w obydwu kończynach patrząc z przodu lub tyłu) Mie jest to najczęściej możliwe u koni o postawie wadliwej.

Justyna Talaśka
www.konie.wortale.net