Codzienne czynności pielęgnacyjne mają na celu utrzymanie puszki kopytowej w czystości i o odpowiednim poziomie wilgotności rogu.
   Czyszczenie powinno być wykonane 2 razy dziennie : pierwsze przy porannym czyszczeniu konia, bez względu na to czy jest użytkowany czy nie, a po raz drugi przy przyprowadzeniu go do stajni. Przy porannym czyszczeniu z puszki kopytowej usuwamy nawóz, natomiast powtórne czyszczenie ma na celu usunięcie błota i sprawdzenie stanu kopyta. Czyszczenie kopyt powinno być tym bardziej staranne, im mniej koń zażywa ruchu. W przypadku kopyt o rogu suchym, łamliwym, gnicia strzałki lub innych chorób, codziennie stosuje się zabiegi dodatkowe.
   Czyszczenie najwygodniej rozpocząć od części przyziemnej kopyta. Zdejmowanie przydeptanego nawozu ze ściółką wykonuje się, pociągając kopystką w kierunku od kątów wyporowych do wierzchołka strzałki. W rowkach strzałki może gromadzić się nawóz, wywołując procesy gnilne. Kwasy organiczne oraz mikroorganizmy znajdujące się w nawozie rozkładają róg kopytowy, który wykrusza się i odpada. Dlatego też czyszczenie strzałki powinno być wykonane w kierunku przodu jak i tyłu, aby dokładnie oczyścić rowki strzałki i ich końce przy piętkach.
   Niekiedy strzałka rozrasta się i miękkie ramiona przykrywają rowki, a pod nimi przy braku złej pielęgnacji po pewnym czasie pojawiają się ubytki. Zdarza się, że dno rowka strzałki ulega pęknięciu i rozpoczynają się procesy gnilne. W obydwu przypadkach energiczne czyszczenie staje się bolesne i niesie ryzyko zakażenia. Zaniedbywanie codziennej pielęgnacji strzałki może powodować gnicie strzałki lub nawet raka strzałki.
   Brud z podeszwy najczęściej usuwa się za pomocą szczotko-kopystki. Należy dokładnie oczyścić przestrzeń pomiędzy podeszwą, a podkową. Po wyczyszczeniu części przyziemnej powinno przystąpić się do czyszczenia puszki kopytowej. Jeżeli brud jest przylepiony przez dłuższy czas to niszczy on glazurę- warstwę ochronną. Nie można do tego dopuszczać. Gdy glazura popęka i złuszczy się, róg kopytowy chłonie wilgoć lub ja traci co powoduje, że mięknie albo wysycha. Przyklejone błoto lub nawóz należy namoczyć i usunąć, a róg kopytowy umyć gąbką. Nie można pomijać ścian przekątnych i piętek.
   Metalowa kopystka nie jest najlepsza ponieważ niszczy glazurę. Powinno też unikać szorowania ścian puszki kopytowej szczotką. Jeżeli brud jest stwardniały można go rozmiękczyć prowadzą konia po mokrej trawie lub wodzie. Wstawienie nogi di wiadra jest niebezpieczne nawet w przypadku koni spokojnych. Koń, obciążając kończynę, może ją zaklinować w wiadrze(gdy jest małe) i wpaść w panice, przy próbie ruszenia wraz z kopytem podniesie wiadro lub je przewróci.
   Przed wprowadzeniem konia do stajni powinno się sprawdzić czy w rowki przystrzałkowe nie dostały się kamyki, nie nastąpiło nagwożdżenie, nie obluzowała się podkowa itp. Nawet mały kamyk może spowodować podbicie, a w skrajnych przypadkach zarosnąć rogiem. Kopyto silnie zabrudzone należy umyć silnym strumieniem wody i gąbką. Ponieważ mycie wysusza róg, każdorazowo, po wytarciu kopyt, należy posmarować preparatem nawilżającym do kopyt.
   U koni podkutych należy sprawdzić stan podkowy i podkowiaków, a w razie potrzeby dociągnąć podkowę. Jeżeli Kon ma podkowy hacelowe, po powrocie należy je wykręcić ponieważ koń ma w nich bardzo ograniczoną styczność kopyta z podłożem. Przy wykręcaniu haceli należy posługiwać się kluczem i tzw. łapą aby kopyto nie uległo skręceniu. Otwory o hacelach powinno zatkać się ślepym hacelem lub skrawkiem gąbki nasączonej olejem, co zapobiega rdzewieniu gwintów.

Justyna Talaśka
www.konie.wortale.net