CHODY KONIA
PASAŻ
Pasaż będący elementem wyższej szkoły jazdy, podobnie jak piaff, wywodzi się z naturalnych zachowań ogierów zabiegających o względy partnerki. Pezentują się one wówczas w imponującym, wyniosłym i sprężystym ruchu.
Wyuczenie konia właściwego reagowania na pomoce i wykonywanie pasażu zgodnie wymogami sztuki jeździeckiej, wymaga długotelniego treningu. Pasaż, jako element konkursów ujeżdżeniowych, pojawia się dopiero na poziomie klasy Grand Prix.
W pasażu, tak jak i w kłusie, koń diagonalnie unosi jedną kończynę przednią i jedną tylną, w fazie zawieszenia wykonuje wykrok, opuszcza jednocześnie obie kończyny na podłoże i w podobny sposób unosi drugą parę nóg.
W pasażu ruch ten jest jednak znacznie spowolniony, zawieszony i skrócony. Dążenie do ruchu naprzód i zagarnianie sporej przestrzeni podczas każdego kroku kłusa, w pasażu zastąpione jest wysokim unoszeniem nóg, sprężystością i pojawieniem się jakby fazy zatrzymania kończyn w powietrzu.
Poprawnie wykonany pasaż powinien charakteryzować się następującymi elementami:
Tempo: wynoszące ok. 90-100 tektów na minutę pozwala na podążanie jeźdźca za ruchem konia i daje poczucie harmonii i pełnego rozlużnienia.
Takt: pasaż wywodzi się z kłusa i idealnym wypadku nie powinien prezentować zaburzeń dwutaktu
Wykrok:nie powinien przekraczać długości stopy tzn. np. uniesiona kończyna prawa przednia, powinna ponownie dotknąć podłoża w odległości ok.30cm od kończyny lewej.
Zebranie: powinno być możliwie silne, dające przeniesienie ciężaru ciała na tylne kończyny. Zad powinien być podstawiony i obniżony, przód uniesiony, sylwetka zaokrąglona.
Praca kończyn: kończyny tylne przejmują większość ciężaru ciała, pozwalając na jak najwyższe unoszenie kończyn przednich. W fazie zawieszenia przedramię powinno znajdować się nawet w pozycji poziomej.
Postawa konia: ustawienie szyji i głowy wynikać ma z całkowitej swobody. Ręka jeźdźca pozostaje jedynie w lekkim kontakcie z pyskiem konia.
Rozluźnienie: moment nadania siły w fazie odrywania kończyn od podłoża powinien być możliwie jak najkrótszy. Znacznie dłuższa i bardziej zaakcentowana powinna być natomiast faza uniesienia kończyn, a więc rozluźnienia pomiędzy kolejnymi taktami.
Impet : wyskoki ruch zagwarantować mogą jedynie pełne rozluźnienie i energiczne wybicie, te z kolei wynikają bezpośrednio dużego zebrania, swobody ruchu i idealnego dosiadu jeźdźca .
CSJ poleca:
|
