Każdy, kto już nieco czasu spędził między końmi wie, jak niezwykle wrażliwymi i czułymi są one zwierzętami. Niesposób jest odnieść sukces w partnerskiej współpracy z koniem bez zważania na jego uczucia i nastroje. Koń bowiem odczuwa nie tylko głód, pragnienie, zmęczenie czy ból, lecz równie znajome są mu radość, podniecenie, strach, sympatia, niechęć i nuda. Konie są również na tyle inteligentne emocjonalnie, iż w dużym stopniu potrafią trafnie odczytać uczucia i nastroje człowieka oraz w skrajnie szczery sposób na nie odpowiedzieć. Każda reakcja na wyrażane przez człowieka stany jest czysta i niezaburzona ani systemem wartości ani oceną ani wyuczonymi zasadami zachowania. Sukces w porozumiewaniu się z koniem może przynieść jedynie jasna i spójna komunikacja, oparata na swobodzie i dobrowolności. Dzięki znajomości sposobów końskiej sygnalizacji, możemy uczynić nasze obcowanie z końmi bezpiecznym, przyjemnym, pełnym wzajemnego zaufania i niezwykle skutecznym.

Komunikacja- warunek istnienia stada.

    Każdy osobnik charakteryzuje się bardzo silną potrzebą przynależności do grupy i zawsze jest gotowy podporządkować się hierarchi i zasadom w niej obowiązującym. Każdy etap rozwoju stada i wspólnej walki o przetrwanie nie byłby możliwy bez komunikacji. Właściwie koń przetrwanie swojego gatunku zawdzięcza niezwykle zaawansowanemu systemowi porozumiewania się. Wysoko rozwinięta struktura socjalna, zdobywanie dominującej pozycji w stadzie i ustalenie dalszej hiearchi odbywa się poprzez mowę ciała. Przewodząca grupą klacz alfa stanowi przykład dla reszty członków. Młode konie uczą się rozumieć jej wyrażane gestami polecenia, a ponieważ karą za nieposłuszeństwo nierzadko jest wydalenie ze stada i narażenie się na niebezpieczeństwo, to konie dobrowolnie podporząkowowują się i wręcz żądają ścisłego ustalenia hirarchi. W ten sposób zyskują poczycie bezpieczeństwa i dzięki określeniu swojej funkcji w grupie dokładnie wiedzą jakie formy zachowań powinny prezentować wobec każdego innego osobnika. Koń zawsze dąży więc do ustalenia swojej pozycji i to zarówno w stosunku do nowych członków stada jak i do pojawiającego się w jego świecie człowieka. Uzyskanie przez nas dominacji pozwoli na budowanie bezpiecznej relacji z koniem. Wpływanie na posłuszeństwo konia wynikać musi z umiejętnego i czytelnego zastosowania systemu gestów typowych dla osobników przewodzących stadem, z pewności siebie i z łagodności, nigdy z przemocy.

Komunikacja bez głosu- warunek przetrwania

   Niezwykła wrażliwość na wszystkie bodźce docierające z otocznenia oraz na sygnały wysyłane przez partnerów mają zagwarantować natychmiastową reakcję na zbliżające się zagrożenie. Ze względu jednak na fakt, iż każdy dźwięk wydany przez konia mógłby zwabić naturalnych wrogów, to komunikacja werbalna jest prawie całkowicie ograniczona, a główną rolę odgrywa właśnie mowa ciała. Sygnały akustyczne używane są raczej rzadko i służyć mają jedynie lokalizcji bądź rozpoznaniu innych osobników.

   Obserwacja sylwetki konia oraz każdej poszczególnej części jego ciała może stać się źródłem poznania jego nastroju, nastawienia i aktualnych odczuć. Umiejętność przewidzenia zwiastowanej gestami reakcji może uchronić nas od wypadku lub pozwolić na nawiązanie głębokiego porozumienia z koniem.

CSJ poleca: