Dla powstania maści siwej wystarcza już heterozygotyczny układ dominującego genu G, który ma właściwości hamowania wpływu genów odpowiedzialnych za wytwarzanie pigmentów. Dla stuprocentowej pewności uzyskania potomastwa siwego potrzebny jest układ heterozygotyczny GG obojga rodziców, gdyż układ Ee dopuszcza wykształcenie się każdej innej maści.
  Konie nie rodzą się jednak siwe. O przyszłej siwej maści źrebaka sądzić mogą czasem jedynie pojedyncze białe włosy na powiekach i wokół oczu. Proces utraty pigmentów może dotyczyć wszystkich maści jednolitych, a także maści dereszowatej, tarantowatej i srokatej. Depigmentację tą można więc porównać ze zjawiskiem siwienia ludzi i tak też czas rozpoczęcia tego procesu jest u koni bardzo zróżnicowany. Czasem źrebak już przy pierwszej zmianie sierści staje się jaśniejszy, a czasem pierwsze zmiany umaszczenia pojawiają się dopiero po wielu latach. Często jednak już koło 10. roku życia depigmentacja doprowadza do całkowitej białości . Zdarza się także, iż konie siwe dostają z wiekiem hreczki, czyli brunatnych plamek na białej sierści.

  U koni siwych skóra jest ciemna, a włosy białe z domieszką włosów barwnych ( w bardzo zróżnicowanej proporcji i kolorze). Sierść może więc przyjmować barwę od burej przez rudawą, ciemnoszarą, białą z przyciemnieniami do całkowicie białej. Grzywa i ogon mogą być zarówno białe, jak i szare, czy nawet czarne.
  Odcienie maści siwej najłatwiej jest sklasyfikować ze wzgędu na barwę maść wyjściowej, traconej na skutek depigmentacji, oraz na aktualny stopień osiwienia. Rozrózniamy: