Wpływ żywienia na jakość rogu kopytowego uwidacznia się najczęściej przez skład chemiczny puszki kopytowej. Jest to związane z zawartością mikro i makroelementów w paszy zwierzęcia, a w szczególności sodu, magnezu i potasu. Także zależy to od sposobu hodowli koni. Zwierzęta żyjące na wolności, pobierające różne pasze posiadają odmienny skład chemiczny puszki kopytowej. Lecz różnice te wynikają nie tylko od środowiska w jakim żyje koń, czy na wolności, czy w chowie
stajenno-pastwiskowym. Zależy to także od gleb na danym terenie i od ich zasobności w związki mineralne przyswajalne dla roślin.
Jeżeli chcemy aby nasz pupil miał zdrowe kopyta, nie powinniśmy karmić go jednostronnie lecz urozmaicać mu dietę w składniki w pełni zaspokajające dzienne zapotrzebowanie organizmu. Wśród takich składników możemy wyróżnić: aminokwasy(metionina, glicyna, prolina, glutamina) a także biokatalizatory takie jak: miedź i witamina C, a także kwasy tłuszczowe. U koni z kopytami o gorszej jakości rogu, poprawa w żywieniu korzystnie wpływa na poprawę kopyt. Występowanie niedoborów Witami czy innych mikro i makroelementów powoduje kruchość i łamliwość rogu. Częstą przyczyną takiego stanu może być niedobór witaminy A, lecz można temu zapobiegać poprzez udostępnienie koniu pastwiska w lecie, lub skarmianie go większą ilością zielonki, a w zimie podawaniu marchwi. W innych lubo nawet gorszych przypadkach konieczne jest podawanie suplementów, oczywiście po skontaktowaniu się z weterynarzem. Obecnie na rynku jest dość duży wybór tego typu składników, i najczęściej zawierających biotynę (witamina H) oraz cynk, które w pewnym stopniu mają wpływ na twardość, elastyczność i prawidłowe narastanie rogu kopytowego. W skład preparatów wchodzą również witaminy E i B6, magnez, selen, miedź, a nawet czasami także metionina, lecytyna , witamina C (kwas askorbinowy).
Niedobór biotyny mogą tylko spowodować niekorzystne warunki środowiska lecz także stres, niedożywienie, przeciążenie pracą. Na ogół biotyna występuje w paszach podawanych zwierzętom w wystarczającej ilości. Lecz jeżeli stwierdzi się jej niedobory, to jej dodatek jest podawany przez ok. kilka miesięcy (ok. 15 mg na konia dziennie). Lecz sama biotyna nie jest na tyle wystarczająca aby przynieść oczekiwane rezultaty i jej niedobór jest zazwyczaj też związany jest z niedoborem innych składników.
Jeżeli mowa o cynku to jego niedobór można poznać po zmianach skórnych, utracie sierści na koronie i występowaniem miękkiego rogu. W takich przypadkach dzienna norma wynosi 1-1,5 mg tlenku cynku na kilogram masy ciała dziennie.
Aby podjąć decyzję o podawaniu dodatków mineralni-witaminowych, należy oprzeć się na obserwacji jakości rogu kopytowego jaki i także skóry, sierści, oraz stanu fizjologicznego konia i oczywiście poradach weterynarza. Jeśli stwierdzi się złą kondycję, zalecana pełną dawkę podajemy przez ok. pół roku, a następnie zmniejszamy ją do połowy.
Justyna Talaśka
www.konie.wortale.net