CHODY KONIA
KŁUS
Kłus jest chodem dwutaktowym, w którym wyróżnić możemy cztery fazy. W fazie 1. i 3. jednocześnie odrywane są od ziemi dwie kończyny diagonalne-rozmieszczone po przekątnej, czyli lewa tylna i prawa przednia lub prawa tylna i lewa przednia. Pomiedzy kolejnymi taktami, a więc lądowaniem na podłożu kolejnej pary nóg, występuje faza lotu.
Kłus zawsze powinien być dynamiczny, swobodny i regularny, wyróżnić możemy jednak cztery jego rodzaje, w zależności od stopnia zebrania konia oraz przestrzeni zagarnianej podczas każdego wykroku:
Kłus zebrany: wykonywany jest w tempie około 200 m/min, przy silnym uniesieniu i wygięciu szyji. Kończyny tylne powinny stąpać daleko pod środek ciężkości, utrzymując energię i silnie angażując pracę zadu. W efekcie krok zostaje skrócony, ale pozostaje dynamiczny i sprężysty. Kopyta tylne powinny co najwyżej sięgać śladów kopyt przednich.
Kłus roboczy: wykonywany jest w nieco szybszym tempie, mniejszym zebraniu i nierzadko określany jest kłusem normalnym. Większość koni, które jeszcze nie są na poziomie jazdy w zebraniu, w chodzie tym poruszają się wyjątkowo zrównoważenie, równomiernie i elastycznie.
Kłus pośredni: wykonywany jest w tempie około 250 m/min i charakteryzuje się większą długością wykroku. Ślady kopyt tylnych pokrtwają się ze śladami kopyt przednich. Sylwetka konia wydłuża się, wzmacnia się praca stawu barkowego, ale nie powinno to powodować pośpiechu- rytm musi pozostać niezmienny.
Kłus wyciągnięty: jest najszybszym rodzajem kłusa, a każdy jego wykrok osiąga maksymalną długość. Ślady kończyn tylnych znacznie przekraczają ślady kończyn przednich. Wyraźnie zaznaczona jest faza lotu. Szyja i głowa wyciągnięte są do przodu. Ruch pozostaje energiczny, staje się jednak bardziej posuwisty.
|